Het universum...
een uitgestrektheid van ruimte en materie.
Het omvat alles wat we zien en alles wat we weten.
Sinds het begin der tijden vragen we ons af hoe het is ontstaan.
Een nauwgezet geregisseerd plan? Een serie gebeurtenissen?
Of iets veel, veel dommers?
Het is een prachtige dag...
voor een potje ijshockey tussen vader en dochter.
Peaches tegen Manny. -Mammoet tegen mammoet.
Mano tegen Mano. -Miema tegen moema.
Mama tegen mimi. -Schei eens uit.
Moké. -Mopperaar.
De machtige mammoet breekt uit.
Geen speler is zo hard en toch elegant.
Zo slecht in scoren.
Schijnbeweging rechts. En links.
Zijn hele spel is schijn.
Wat is er? Ben je iets kwijt?
Wat ruik ik daar voor rotte lucht? Da's Manny.
Hé, hé, da's Manny.
Je stinkt.
Oké, pluizenbol. Laat maar zien wat je kan.
Je vraagt erom.
O ja. Ze is de baas. Wederom.
Kom op, ik hield me in. Dat doen alle goede ouders.
Ja hoor. Geef 't nou maar toe. Ik regeer op het ijs.
Je bent een opschepper. Beste van drie, dan?
O ja. Touchdown.
Nee, het heet geen touchdown.
Hole-in-one.
Julian. -Sorry.
Ik heb gescoord. Zag je dat? Ja, en je was geweldig.
Voorzichtig. -Het ijs is zo glad.
Het is extra-large, extra-extra glad.
Maar het gaat steeds beter, toch?
Goed, we spelen later wel.
Heb je weer een pak slaag gehad?
Ja, zo'n achterwerk valt natuurlijk ook niet te missen.
Er is helemaal niet geslagen.
Gewoon een vader die zijn dochter wat tactieken leert.
Is klooien ook een tactiek?
Wij zijn nu.
Laat zien hoe 't moet.
Je gaat eraan.
Voor jou, aanstaande schoonmoeder. Boterbloemen.
Zonnetjes van de natuur.
Is dat niet gewoon de zon?
Dank je wel, Julian.
Ik heb al zo lang geen bloemen meer gekregen.
Maar je gaat met onze dochter trouwen. Die cadeautjes hoeven echt niet.
Maar dat vind ik fijn.
En voor jou, mijn goeroe, mijn rots, mijn mammoet-Mattie...
heb ik het allermooiste cadeau.
Wacht. Wat gaan we doen?
Kom op, bro-pa. Doe het.
Ik voel je hartslag.
Oké, zo is het wel genoeg.
Wen er maar aan. Straks wonen ze naast ons.
Kom, Julian. Gaan we?
Nou, zou je me niet helpen met dat ding?
O ja, dat ding.
Ik moet dat ding doen. -Dat kan ik ook doen.
Het is een meidending.
Waarom ga jij geen mannending doen? Je doet veel te weinig met je vrienden.
Echt? -Ik zie je later.
Op deze bijzondere dag.
Heb je al verteld van onze beslissing? -Nee, ik wacht op het juiste moment.
Kom, Romeo. Loop mee.
We gaan kijken hoe de vlinders uit hun poppen komen.
Echt waar? -Nee.
Dag, liefje.
Ik weet nog dat Manny en ik zo waren.
Ik niet. Snel uitmaken en de helft opeisen.
Dat is mijn motto.
Mi amor, zo veel dames hebben tevergeefs getracht...
Steigerende Sid te temmen.
Maar met jou wil ik alles delen.
Jij bent de wind onder mijn vlooien, de algen in mijn oog.
Wil jij mijn levenspartner zijn?
Sidney, waar ben je?
Francine.
Ik moet...
Ik moet je wat vragen. Wil je met me...
Sid, stop maar. Ik maak het uit.
Maar ik heb onze toekomst gepland.
Onze trouwerij.
Onze kinderen. -Mammie.
Onze graven. -Alles goed?
Het orkest zit al klaar.
Nee, nog niet.
Ben je niet tof? Na één date? En die duurde maar 14 minuten.
Ja, maar het leken er wel 20.
Een ring? Mooie ring, maar nee.
Nee, je bent veel te plakkerig. -Hoezo plakkerig?
En je lijkt totaal niet op je profielplaatje.
Francine, zoek iemand van een andere soort.
Franny, we kunnen dit oplossen. Komt het door die bikini?
Ik wist niet dat het brandnetels waren.
Franny. Franny, help.
Iemand.
Doen mijn ogen pijn...
of mijn ziel?
De ogen dus.
Vrouwen...
Ja, vrouwen.
Wat is ermee? -Ik begrijp ze niet.
Neem nou Ellie. Het leven lacht haar toe.
Geen verrassingen. Niets verandert.
Maar vandaag ging ze ineens giechelen. Giechelt Shira weleens?
Eet me niet op.
Shira is geen giechelaar.
Nou, Ellie giechelde. En ze wiegelde.
Doe dat nooit meer. -Geen idee waarom ze zo vreemd doet.
Vrouwen... -Vrouwen...
Vrouwen...
Over vreemd gesproken.
Is daar iemand?
Marco? Polo?
Hoi, Manny.
Je adem stinkt. -Wat is er met jou?
Niets. Alles goed.
Geweldig. Okidoki.
Laat me raden. Ze heeft je gedumpt.
Wat mankeert er aan me?
Iedereen heeft iemand.
En ik heb alleen maar een goeie kop en een mariachi-orkest.
Wat een kriebels.
Kom, we gaan je even opfrissen.
ZWAARTEKRACHT
Ik wilde alleen maar ware liefde.
Is dat nou te veel gevraagd?
Waarom is het zo stil? -De wereld rouwt om mijn verlies.
Ellie?
Peaches?
Waar is iedereen?
Verrassing.
Gefeliciteerd met je trouwdag.
Trouwdag?
O nee. Dat was dat ding.
Oké. Nu jij, bro-pa.
Ja, laat zien wat je voor Ellie hebt. -Manny.
Hé, oké...
Applausje voor Ellie.
Hij is het vergeten.
Wat erg voor Ellie.
Ellie, ik...
Hij was het niet vergeten. Zo groot is zijn liefde voor haar.
Goed idee van dat vuurwerk.
Komt dit niet van jou? Van wie dan?
Ik was zo bang dat je 't vergeten was.
Maar je verlicht de hemel voor mij? Hoe heb je dat gedaan?
Een tovenaar verraadt nooit zijn geheimen.
Dank je wel.
Ik zie ons kind daar al tussen. Hij zou de beste zijn.
Je bedoelt zij. -Hij.
Maar daar hebben we 't over gehad, Diego. Kinderen zijn bang voor ons.
Maar waarom dan?
Gaan ze ons opeten?
Hallo, kids.
En ik glimlachte nog wel.
Wauw, pap.
Het mooiste cadeau ooit.
U bent een voorbeeld van echtelijke uitmuntendheid.
Ik zal jullie zo missen als we weg zijn.
Ik heb het ze nog niet verteld.
Verrassing. -Gaan jullie weg?
Jullie zouden de eerste jaren bij ons komen wonen.
Ja, maar Julian en ik willen eerst wat rondzwerven.
Zwerven? -Ja.
Reizen, ontdekken, zomaar ergens heen.
Geen plan is het beste plan. Dat is mijn filosofie.
Hors d'oeuvres? -Dat is geen plan, en geen filosofie...
en zeker niet veilig.
Pap, we zijn jong.
We denken pas aan veilig als we oud en saai zijn.
Zoals jij en mam.
Ik denk dat... -Pardon. Dit is een familiegesprek.
Maar ik hoor toch bij de familie?
Nog niet.
Denk je dat dat een probleem is?
Een vuurbal die op ons afkomt? Hoezo een probleem?
Wat als je in een kuil valt en je geheugen verliest?
We hebben een probleem. -Ik heb een probleem.
Dit is wat groter. -Dat denk ik niet.
Oké, het feest is afgelopen.
Fijne avond. Ga nu maar.
Maar het feest is net begonnen.
Ik heb zo'n slaap.
Ga nu maar. En zoek dekking.
Wat heb jij?
Kijk. Nog meer.
Meteorietenregen.
Meteorieten?
Regen?
Manny's liefde is dodelijk.
Hoort dit ook bij je magische show?
Abracadabra? -Kan dat ook straks?
Kom, we moeten dekking zoeken.
Ik sta in brand.
Ik ook. Wij zijn echt hot, baby.
Zoek dekking.
Die horen bij ons.
Alles oké? Hoeveel slagtanden zie je?
Drie... -Drie?
Nee, die.
Allemaal springen.
De grot. Naar binnen. Schiet op.
Rustig maar, liefje. Papa is...
Het lijkt alsof het minder wordt.
Ja, het is afgelopen.
Behalve die dan.
Misschien moeten we maar een tijdje ondergronds gaan.
Kijk eens. Een ei. Hoeveel eieren heb je gepikt, broertje?
Moeten we echt eieren stelen? Is vegetarisch niks voor ons?
Ja, die kunnen we opeten.
Jongen, soms vraag ik me af of je wel bij deze familie hoort.
Figaro, Figaro, Figaro, Figaro, Figaro
Ik kom zo bij je. Ik moet eerst even uitspoelen.
Die wezel is zo'n treurwilg.
Kom, kids.
Geen zorgen, die eierdieven raken zo de kluts kwijt.
Grapje. Ik knipoogde onder mijn ooglapje.
een moeder huilt een jonkvrouw in nood
onheilspellende indringers de chaos is groot
ze zijn gek, tonen geen respect voor wat ons dierbaar is
ik ben de beschermer van deze verloren wereld
Maar mijn vrienden noemen me Buck.
Mooi gespeeld, jongens.
ik heb 'n boodschap, schurken niet welkom geef terug wat je stal
en keer weerom
sla geen flater, wees geen hater hou je maar dood, ik ben te groot
Figaro, Figaro, Figaro Figaro, Figaro, Figaro
Prachtig stuk.
rennen en klimmen en duiken en glijden om de dood te vermijden
dat doe ik steeds weer
ik ben me beducht van 't gevaar zo berucht
vlieg hoog in de lucht
ik lijk wel gek maar je leeft maar één keer
bedanken hoeft echt niet maar is nooit mis
wie ruikt naar vis?
Hou je vast.
ik schrijf
geschiedenis
Lekker eitje.
Kijk eens, dame.
Ga maar. Ik leid ze af.
Dat was leuk. Volgende week weer?
Toedeloetjes.
Gefeliciteerd, wezel. Je hebt net je doodvonnis getekend.
Een wezel is geen ezel.
Wat is dat allemaal voor fraais?
Wie legt er nou een rots midden in de jungle?
Jemig...
Wat is dit?
Hallo, zoogdieren.
Hoi, Buck.
Dag, Buck.
Help 's effe.
Mijn milt.
Zinloos ding, maar wel pijnlijk.
Hé, Buck. Welkom terug, makker.
Wacht, is dit hapje een dinosaurusfluisteraar?
En expert salsadanser.
Ik heb één oog maar al mijn tanden nog.
Wil je ze tellen?
Nee, dank je.
En dit is zeker Nectarine.
Peaches. -Semantiek, liefje.
Ik voel me zeer vereerd.
Gave ooglap. Echt gangsta.
Dank je.
Ik mag hem wel. -Buck.
Wat doe je hier? -Nou, ik... Wat?
Ik doe m'n best. Maar hoe zeg je tegen iemand dat ze gedoemd zijn?
Hij is verstomd.
We zijn niet gedoemd.
Het was een meteorietenregen en die is afgelopen.
Integendeel, ouwe reus.
Dit is nog maar het begin.
Kijk, ik heb een voorspelling gevonden.
Kan ie even?
Hij bederft ook altijd alle plezier, hè?
Plezierbederver.
Ik heb dit tablet helemaal gelezen. En het verhaal is verontrustend.
Om de honderd miljoen jaar wordt de wereld even kosmisch gereinigd.
Voor de dinosaurussen waren er van die hoefijzerkrab-dingetjes.
Jakkes.
En toen sloeg hier een asteroïde in.
Boem. De groeten.
Daarna, dinosaurussen, bergrug, asteroïde.
Boem. De groeten.
En toen kwamen de zoogdieren. Bergrug, asteroïde, boem.
De groeten.
Stomme zoogdieren. -Dat zijn wij.
Ja, en daar is ze.
De moeder van alle asteroïden komt op ons af.
Zelfs ondergronds gaan heeft geen zin.
Hé, dat was er net nog niet.
Kijk eens wat het met de lucht doet.
Geen zorgen. Ik heb een plan.
Echt? Om een asteroïde tegen te houden?
Kijk, de laatste twee asteroïden kwamen op dezelfde plek terecht.
En dat gaat weer gebeuren.
We moeten daarheen, en kijken wat die asteroïde aantrekt.
Als we weten waarom ie komt...
kunnen we 'm ergens anders heen sturen.
Dat plan is zo dom dat het een draai om z'n oren verdient.
Dus in plaats van vluchten voor een dodelijke asteroïde...
wil je dat we eropaf rennen?
Ik weet dat het apart klinkt, maar het goede nieuws is...
dat we er sowieso aangaan.
Wat een geruststelling.
Oké, stel dat we daar komen...
hoe veranderen we dan wat in steen staat geschreven?
Cynische vriend van me.
De dino's werden uitgeroeid, maar een paar konden ontsnappen.
En net als zij kunnen ook wij ons lot veranderen.
Wie doet er mee?
Wat denken jullie?
Ik denk dat die wezel gelijk heeft.
Nee, niet naar de wezel luisteren. Hij is een woeste gek.
Ik speel zo graag de advocaat van de duivel.
En ik zie er graag denderend uit.
Buck heeft ons eerder gered, toch?
Maar wat als het nu niet lukt?
Ik weet het niet.
Maar ik ben bang dat onze levens voorbij zijn voordat ze zijn begonnen.
We doen mee.
Crash en Eddie voelen zich geroepen.
Poepen.
Uitstekend. En vies woord genoteerd.
Laten we gaan, want de inslag vindt plaats over...
twee dagen, vier uur, 1 minuut en 16 seconden.
15 seconden, 14 seconden...
Het is duidelijk.
Overduidelijk.
We zien er zo cool uit.
Wat is dit voor spul?
Waar is ie? Als ik klaar ben met die wezel...
heeft ie twee ooglapjes nodig.
Ik bewonder je bloeddorstigheid, Gertie. Maar je hebt ze gehoord.
Er komt een asteroïde aan.
Dat verandert alles.
Alle sneeuwballen. Het is hier steenkoud.
Lichaamsdelen kruipen in andere lichaamsdelen.
Gedraag je niet zo als een parkiet.
Gelukkig heb je de ogen van je moeder...
anders was je totaal nutteloos.
Dat doet pijn.
Wat zie je?
Niets...
Dodelijke asteroïde nadert de Aarde.
Wacht. Daar is ie.
Jammer. Hij is echt heel ver weg.
Te ver om naar toe te vliegen. Laten we naar huis gaan.
We trekken ons niet terug. Tot die wezel verscheen...
verdienden wij eerlijk ons brood met het stelen van eieren.
Eerlijk. Stelen. Klinkt wel ironisch, vind je niet?
En waarom zouden we de wezel pakken als de asteroïde ons pakt?
Veel uitzicht, weinig inzicht.
Als we voorkomen dat die wezel en zijn vrienden de asteroïde afleiden...
Kaboem. Dan zijn de wezel en de rest dood...
terwijl wij er veilig boven vliegen.
Dan wordt dit ons paradijs.
Dat klinkt zeer onaannemelijk.
Wetenschappelijk gezien.
Goed. Geweldig plan. Groots.
Een van de drie beste uitroeiingen die ik ken.
Dat klinkt beter.
We gaan ervoor zorgen dat die asteroïde doel treft.
Kunnen we niet gewoon bang zijn voor de ondergang?
Wat doe je, Buck?
Elke steen vertelt een verhaal.
Waar we geweest zijn en waar we heengaan.
Maar dat is een drol.
Julian...
ik wil dat je weet, dat als we het niet overleven...
als we nooit trouwen...
dat jij voor mij de enige bent. -Hé, kom op nou.
We overleven dit en we gaan trouwen.
Misschien denkt het heelal van niet.
Laat je je nou door één kleine...
500 kilometer brede asteroïde ontmoedigen?
Misschien hebben we geen toekomst meer.
We houden dat ding tegen en jullie trouwen gewoon.
Bada-Bing, bada-boem.
Geen boem. Vergeet dat boem maar.
Ik weet wat. Ik word jullie weddingplanner.
Dan denk je niet meer aan dat eind-van-de-wereld-gedoe.
We wilden helemaal niks plannen. We houden het simpel.
Peaches, Peaches. De mooiste dag van je leven doe je niet even zomaar.
Nee, die omarm je en koester je.
Die wurg je met de beste bedoelingen.
We beginnen met je haar.
Opgestoken in een knot. Traditioneel.
Of opgestoken met een vlecht. Verleidelijk.
Maar wel wat ordi.
En jarretels.
Ed draagt de kanten madeliefjes.
En Crash de wat meer elegante hedera...
waarbij alles om de kuiten draait.
En een tafelschikking.
Een tafel voor singles, voor kids, voor rare familieleden...
voor stinkerds, nog twee voor stinkerds...
Moet je hem zien.
Je zult het geweldig vinden.
Wie loopt er nou zo?
Kijk mij nou.
Ik ben Julian. Vergeet de asteroïde.
Geef me een knuffel, bro-pa.
Wat een mooie vogel.
Ja, da's zeker een mooie vogel. Goed gezien, Manny.
De hemel komt naar beneden...
en zij denkt we haar laten rondzwerven...
met meneertje Zonderplan. -Wees niet zo kritisch.
El, ben je nog steeds boos op me? -Nee, ik ben niet boos meer.
Want zo wil ik onze laatste dagen niet doorbrengen.
Maar als we die ruimterots overleven...
dan zul je ervan lusten. -Maar dan zijn we onze dochter kwijt.
Daar heb ik ook aan gedacht. Wat als...
Ja, we maken haar relatie kapot.
Dan hoeven we haar niet te laten gaan en blijft ze onze kleine meid.
Nee, psychopaat.
Wat als we ze overtuigen bij ons te blijven?
O, dat is nog beter.
Heel goed. Maar hoe?
Zoals we het altijd doen.
We laten haar denken dat het haar idee is.
Sluwe, sluwe meid.
Als we het tenminste nog kunnen.
Gevonden.
Let op, zoogdieren.
Een sneak preview van de asteroïde.
Een ruimterots. Vers uit de kosmos.
Ik proef ijzer, koolstof.
O, en een vleugje nikkel.
De ruimte smaakt eenzaam.
Kijk, ik heb er nog een gevonden.
Ik ook.
Hé, ik trek die van jou aan. -Nee, ik die van jou.
We zijn veel te aantrekkelijk.
Prachtig, nu hebben we iets om mee te spelen tijdens onze laatste uren.
Je mist 't punt, tijger. Het zijn magneten.
En als deze ruimtestenen magnetisch zijn...
is die dat ook.
Dit kan maar één ding betekenen.
En dat is...
Sta mij toe.
Waar zijn we?
In mijn hersenen.
Wel wat frisjes.
Heren, dit is wat we weten.
Ruimtestenen? Magnetisch. Asteroïde? Ook magnetisch.
De befaamde astrofysicus Neil deBuck Wezel. Hij kent de kosmos.
Ipso facto, aldus en daarom...
moeten op de plek van de inslag wat van die stenen liggen.
Pythagoras Buck. Hij ziet het goed.
Daarmee kunnen we de asteroïde ergens anders heenleiden.
Niet richting Aarde.
Als we genoeg van die dingen de ruimte in slingeren...
trekken ze de asteroïde uit z'n koers.
En redden we de wereld.
Dus we gaan erheen en gooien wat van die stenen de ruimte in.
Makkelijk zat, toch? -O ja, klinkt als appeltje-eitje.
Dit is vooruitgang. Nu weten we precies wat we niet weten hoe je dat doet.
Vámonos, zoogdieren.
Dit pad leidt rechtstreeks naar de plek.
Oké, kids.
We gaan lol maken.
Oké, mensen. Volg het pad.
Raak nooit van het pad.
Oké, mensen. Van het pad.
Het bos in. Tjiktjak.
Maar je zei...
Jullie weten dat ik gek ben. Kom.
Lekker, hè, die schaduw?
Goed gedaan, wezel. Scherp blijven, kids.
Ze kunnen zich niet eeuwig verbergen.
Hé, Buck.
Heb je een idee om de rivier over te steken?
Eens kijken of de wijze tablet ons kan gidsen.
Laat mijn zoogdieren gaan.
Dat wordt niks.
De ouden geven ons een veilige doorgang.
Lekker.
De lucht voelt vreemd aan.
Diego?
Eindelijk. We hebben superkrachten.
Dames en heren, we zijn in een elektrische storm beland.
Blijf uit de buurt van de bomen.
Geen probleem. Gelukkig lopen we niet in een bos.
Tjonge, Moeder Natuur is wel in een rotbui.
Gelukkig kunnen we elkaar helpen.
Zoals ik altijd zeg: Blijf bij elkaar, blijf leven.
Daar zijn ze.
In het open veld.
Hoe dom kan je zijn?
Kom op, kids. Duiken.
Mensen, veroorzaak geen wrijving.
Geen wrijving. Duidelijk.
Ja, gesnopen.
Wat is wrijving?
Kom, wegwezen.
Tempo, Oma. -Jaag me niet op.
Ik ben vaker door de bliksem getroffen...
Oma...
dan jij warm hebt ontbeten.
Peaches.
Julian, beweeg je niet.
Ik heb een idee.
Ik kom, liefje.
Julian, waarom help je haar niet? -Nee, Manny. Ze...
Wat doen jullie?
Helpen?
Hoe ziet 'niet helpen' er dan uit?
Hé, zapkoppen.
Manny, rennen zodra het kan.
Kom mee.
Is iedereen er?
Shira, Manny, Crash, Eddie, Ellie, Oma.
Verdorie, te weinig vingers.
Buck. Waar is Buck?
Hoor je dat?
Een baby.
Er is daar een baby.
Buck, wacht. Dat is te gevaarlijk.
Hij is dood.
Niet te geloven.
Wat moeten we nou zonder jou, Buck?
Oké, we gaan.
Dat is Buck.
Ik heb je vast. Rustig maar.
Stil maar.
Zeg iedereen 's gedag.
Is ze niet mooi?
Hoe weet je dat het een zij is?
Lieve, kleine poekiewoekie.
Dat is toch een pompoen?
Ze heeft een beetje geelzucht, maar verder is alles goed.
O jawel.
En ik noem je Bronwyn.
Makker, we hebben je nodig op Aarde. Nu het nog bestaat, oké?
Komt in orde.
Wie wil de wereld redden van de vurige asteroïde?
Jij, hè?
Oké, we stoppen hier voor de nacht.
Stoppen? En het eind van de wereld dan?
Dat duurt nog zeker een dag. En zoals mijn grootvader altijd zei:
Een lucht zo rood, wordt nooit je dood.
Maar is de lucht paars, wie heeft mijn voetencrème?
Ik wil mijn voetencrème.
Opa was altijd een beetje in de war en boos.
Je bent zo grappig, J.
Nee, jij bent grappig.
Laters, mijn broeder van een tijgermoeder.
Hasta mañana, J-man.
Wat was dat? -Wat was wat?
O, dat is een coole manier van groeten. Van Julian geleerd.
Ik ben blij dat de ondergang jullie bijeen brengt.
Hij deugt, Manny. Zijn filosofie bevalt me.
Geef hem een kans. Sluit een band.
Een band. Wat een goed idee.
Oké. Duidelijk.
Jij neemt Julian. Ik heb een idee met Peaches.
Hé, bro-kid.
Hé, bro-pa. Kom je lekker rocken?
Nou, in plaats daarvan...
Wat vind je van een spelletje?
Echt? Wil je met mij spelen? Wauw.
Ik voel me echt duizend keer vereerd.
Nee, een miljoen keer. Zo veel keer vereerd voel ik me echt.
Is dat een ja?
Ja, dat is een ja. Ik heb 't over een superja.
Met een heleboel A's.
Zo van jaaaaaaaaa.
Mooi.
Ik zie je op het ijs.
Tevreden?
O jee...
Denk je dat je klaar bent om alleen te gaan zwerven?
Ik ben niet alleen. Ik heb Julian.
Ja, maar met rondvliegende asteroïden...
geen huis en absoluut geen steun...
ben je dan ook klaar voor...
dit?
Ik Benne kleine baby.
Stel je voor. Je bent in het bos, zoekt naar eten...
en je baby wordt ziek. Wat doe je dan?
Nee, wiegen maakt het erger.
O nee, je peuter heeft z'n knie bezeerd en een verstopte neus.
Mammie, hou me vast.
En nu huilen ze.
Geen eten en je krijgt te maken met een hondsdol beest.
Ik ben een hondsdol beest dat baby's besmet.
En er is een brandstichter bezig.
Hoe ga je dit allemaal doen zonder onze hulp?
Peaches, uit.
Dat zijn de makkelijke dingen. We moeten nog veel meer bespreken.
Baby heeft poepie gedaan.
Ik kruip helemaal in mijn rol, dus ik moet verschoond worden.
Bijna...
Die pucks gaan hard.
Kijk naar de puck tot ie bij de stick is.
Gelukt.
Jammer dat jij en Peaches weggaan.
Anders konden we dit de hele tijd doen.
Oké, en nu voluit.
Ik ben een ijshockey-ninja.
Hé, Peaches.
Je hebt een nieuwe ijshockey-partner.
Julian.
Waarom zou hij toch weg willen?
Ik deed het niet expres. Dat joch heeft gewoon geen reflexen.
Hoe kan je dat nou doen? Ik dacht dat je Julian aardig vond.
Ik vind hem ook aardig. -Da's niet te zien.
Jij ziet hem alleen maar als een obstakel.
Of erger nog, een doelwit. Maar ik zie een lieve jongen...
die zijn best doet om indruk op je te maken.
Peaches. -Nee, jullie moeten ophouden.
Als we dit overleven, ga ik trouwen en het huis uit.
Of jullie het nou goed vinden of niet.
Kijk niet zo. Ze zei jullie. Dus jij ook.
En deze kleine asteroïde gaat lekker naar huis.
Want papa en zijn vriendjes hebben de wereld gered.
en als die pterodactylus 't niet doet
knijpt papa zijn enige oog toe
Slaap lekker, kleine.
Die pompoen boft maar. Hij heeft een liefhebbende vader.
Oké, daar gaan we. Je kan het, Roger.
Ja, kidnappen.
Sorry, dit komt niet van mij. Ik zou nooit zoiets doen.
Maar mijn vader is gestoord.
Dat het hem gelukt is.
Klasse, domoor.
Dank je, pap.
Ach, ik had het ook gekund.
Nu ga je die asteroïde niet meer tegenhouden hè, wezel?
Dat is geen wezel. Dat is...
Geen idee wat dat is.
Is het mijn tijd, engel?
Tijd waarvoor?
Ik kom naar het licht.
Dan zie ik al die dode familieleden weer die ik zo haat.
Haal 'm eraf. Haal 'm eraf.
Ga je zus helpen. -Maar, pa...
Een demon.
Met Oma geen grappen, anders krijg je klappen.
En zo werkt dat.
Hallo? Engel?
Ben ik in de hemel? Het is hier zo donker en drassig.
O nee, ik zie het licht.
Pap, ik kom je redden.
Ach, misschien is het wel beter. -Ja, misschien.
Jeetje...
Goeie genade, Buck. Wat heb je gedaan?
Zoogdieren, we gaan verder.
Laten we er niet te lang bij stilstaan...
maar ik heb 't verkeerd gelezen. De asteroïde is veel dichterbij.
Wacht even. Waar is Oma?
Oma? Oma?
Zou ze verdwaald zijn? -Of geraakt door een puck?
Ja, of ze is ontvoerd door moordlustige dino-vogels...
die wraak op mij willen nemen. Ik ga voor de puck.
Ik wist het.
Dus we worden achtervolgd door grote dino-vogels?
Drie maar. Ik wilde het moraal niet naar beneden halen.
Ja, want we waren zo lekker zorgeloos op reis.
Wacht even.
Ik ruik haar. Kom mee.
Zoogdieren, we zijn er.
De plek. Dit zijn de resten van de vorige asteroïde.
Buck? Je ruimtestenen.
Met zo'n magneet kunnen we de asteroïde ergens anders heen leiden.
Dat ding is reusachtig. Hij is enorm, hij is...
Niet te tillen.
Het kan best. Op een manier die wij nog niet kennen.
En de dino-vogels dan? -En Oma?
Niets...
Het spijt me, Sid.
O, Oma. Mijn lieve, vreselijke Oma.
Waarom gaan de oudjes altijd 't eerst?
Waarom?
Ik hoor nog steeds haar lieve, schelle stem...
krijsend vanuit het hiernamaals.
Oma leeft nog. -En ze zit in de nesten.
Oma?
Is ze oké?
Ik weet 't niet.
Laat mijn Oma los.
Dan krijg je geen fooi.
Deze mooie luiaard blij maken is mijn ultieme beloning.
Zie je? Dit knappe konijn snapt het.
Oma.
Een konijn in de asteroïde? Dat zag ik niet aankomen.
Wacht maar tot je dit ziet.
Lekker uit je dak in de half-pipe.
Waanzinnig.
Zouden ze weten dat ze in een magnetische schietschijf leven?
Hier wordt niet echt voorbereid op het einde.
Niet te geloven.
Visite...
We krijgen nooit visite.
Knijp me. Of moet ik jullie knijpen?
Ik knijp ons allebei.
Heb ik mijn hoofd gestoten? Wat gebeurt hier?
Het is hopelijk geen...
droom.
Hij? Echt?
Boeien.
Hallo, knapperd.
Ik ben Brooke.
Wat een prachtige botstructuur. Zo'n krachtige kaak.
Ik voel vlinders.
Ik voel me misselijk.
Sorry dat we dit maffe liefdesspel onderbreken, maar we hebben haast.
Als we niet snel handelen blaast die asteroïde ons aan gort.
Dat klinkt wel dringend. Ik breng je naar hem toe.
Wie is hem? Jullie leider?
Hij is ons alles.
Hij ziet alles. -Hij weet alles.
En hij ruikt heerlijk.
Oké, hij klinkt geweldig. Laten we gaan.
Heel goed. Deze kant op.
Wilt u uw armen en benen binnenboord houden?
Maar laat uw geest vrij rondzwerven...
in Geotopia.
Ik heb hier een goed gevoel over. Misschien kan hij ons helpen.
Ze zei dat hij alles weet.
En alles is veel.
Hier is ie dan.
De Meester van Meditatie, de Luchtige Doorluchtigheid...
en viervoudig wereldkampioen in de zwaargedachtenklasse.
Een lama? Ik haat lama's.
Ze spugen en ze stinken.
Zij ook.
Wij ook.
Gegroet, zoogdieren.
De Shangri Llama ontvangt jullie...
nu.
Geweldig.
Waar is ie?
Hier. Hij praat tegen je.
Ik snap het al. Hij is een buikspreker en jij bent de pop.
Nee, jij bent de pop. -Nee, jij.
Nee, jij.
En die moet ons redden.
Jij bent de pop.
Walgelijk. Heerlijk.
Nieuwe topic. We gaan er allemaal aan.
Da's niet goed. Stress is dodelijk.
We maken onze ledematen los en openen onze geest.
Neerwaartse hond.
Serieus?
Ik wacht wel. Ik heb alle tijd van de wereld.
Je hebt helemaal niet alle tijd.
Niemand van ons. Kijk, er is een ding in de lucht.
Dat verblindende licht dat steeds groter wordt?
Dat ziet er toch goed uit?
Met alle respect, uwe draaikont, dat is een asteroïde.
Deze plek trekt hem aan en hij komt recht op ons af.
Hij verlangt naar onze magnetische kristallen.
Vind je het gek? Ze zijn echt heel mooi.
Je blijft er eeuwig jong bij. Ik ben al dik 400 jaar oud.
Dat kan niet. -Jawel.
Ik ben 326.
Je ziet eruit als 275.
Jong, blij en veilig. En dat blijven we.
Dankzij Geotopia.
Van harte. Erg mooi.
Laten we nu kijken hoe we het de ruimte in krijgen.
Wil je ons thuis verwoesten?
Het wordt sowieso verwoest.
Maar als we dit magnetische materiaal de atmosfeer in slingeren...
kunnen we de baan van de asteroïde veranderen.
Wat vind je ervan?
Rupshouding.
Is dat een ja, of...
Er zit zo veel vijandigheid in je onderrug.
Shangri Llama, hoe...
Funky Chicken. Jiggy Jelly. Mashed Potato.
Uw lenigheid is een lust voor het oog.
Maar hoe lanceren we nou die kristallen?
Kan niet. Onmogelijk.
Ik ben doodmoe.
Leuk jullie te ontmoeten. Blijf lekker hangen, of wat dan ook.
Dat was het dan. Onze laatste hoop.
We gaan eraan.
Ja, we kregen alleen een gratis yogales.
Nog even daarover...
Kun je me even helpen?
Mijn neus zit gevaarlijk dicht bij mijn kont.
Sid, waarom heb je twee staarten?
Ik zit er ook in.
Hé, niet huilen.
Zie 't van de zonzijde.
In een flits zien we ons hele leven.
Dat betekent dat ik verliefd op je word...
voor de tweede keer.
Alleen jij kan van het eind van de wereld iets moois maken.
We hebben haar goed opgevoed. Ze is sterker dan we denken.
Twee dagen geleden wilde ik haar per se bij ons houden.
Nu wil ik dat ze gaat trouwen, en het huis uit gaat.
Met haar kinderen spelen, met haar man dansen.
Tegen hem tekeer gaan als ie hun trouwdag vergeet.
Het was mooi, hè?
Ons leven? Jij, ik en Peaches.
Geweldig.
O, Brooke. Je bent zo mooi.
Ik word er slisseloos van.
Dat zeg je tegen alle meisjes.
Ja, maar meestal zijn ze dan al weggerend.
Wat ben je toch romantisch.
Ik weet dat het misschien wat erg snel gaat...
maar wil jij mijn levenspartner worden?
Brooke, ik weet niet wat ik moet zeggen.
We kennen elkaar pas 12 minuten.
Waarom duurde het zo lang?
Ja. Dit is de mooiste laatste dag op Aarde ooit.
Een diamant. Waar vind ik een...
Perfect.
Nee. Sid, liefje. Niet doen.
Onzin. Alleen maar het beste voor mijn enige ware liefde.
Geit. Simplist. Domoor.
Heb je 't tegen haar of mij?
Die muur hield ons jong.
Nu zijn we er geweest. Geweest.
En nu heb ik koorts. Je wordt bedankt, sukkel.
Hé. Rustig aan, Llama.
Dit is wel de sukkel van mijn dromen. Hij bedoelde het goed.
Wat boeit het?
Niet echt doorluchtig.
300 jaar vrede en harmonie...
verdwenen door één kolossale, ongelofelijke...
stomme luiaard.
O, Brooke.
Wauw, jullie zijn oud geworden.
Tussen ons is het uit.
Dat krijg je als je een cougar datet.
Het spijt me, meneer Llama.
Het spijt me? Spijt maakt de muur niet heel, kleine...
Ik heb een bubbelbad nodig. Kan iemand acupunctuur?
Ik moet mijn woede kwijt. Laat 't gaan.
Ik krop het al te lang op.
Ik wil iets slaan. Mag ik een gezicht?
Dat is het. Opgestapelde energie.
De krachtigste aandrijver ligt voor het grijpen.
Bedoel je die spuugbak?
De vulkaan. Onze magneetlanceerder.
We moeten alle stoomuitlaten afsluiten.
Dat is een idioot plan. -Jij bent een idioot plan.
Dat slaat nergens op. -Wie ben jij? De professor?
Professor Kattenbak van de Miauw Universiteit?
Zie je? Grote druk leidt tot een grote explosie.
En jij noemt jezelf professor.
Goed, alle kristallen moeten de vulkaan in. Pronto.
Je krijgt mijn kristallen niet. We hebben ze nodig voor ons heiligdom.
Mag ik even zeggen dat Geotopia niet van jou is.
Dat mag je niet.
Het kwam uit de hemel en nu geven we het terug.
Helemaal niet.
Jawel, ouwe gek. Veranderingen horen bij het leven.
We moeten het weer omarmen.
Of je het nou leuk vindt of niet. -Niet.
Luister, Llama. Jij krijgt een pak koek voor je billen.
Of je doet mee...
of je draait jezelf in de knoop en kronkelt ons niet voor de voeten.
Kom op, mensen. Pak zoveel mogelijk kristallen.
Aan de slag.
En denk eraan, vanuit je knieën tillen.
Te laat.
Luister goed, planetair defensieteam.
Stap één, druk opbouwen door alle luchtgaten af te sluiten.
Er mag geen stoom ontsnappen. Een lek is pech, de druk is dan weg.
Stap twee, gooi de grootste magnetische kristallen in de vulkaan.
Ze moeten hoog de lucht in om de koers te veranderen.
Ho. -Hijs.
Hup, hup. Boem, bam, baan.
De asteroïde gaat eraan.
#asteroïde. -Wat betekent #?
Geen idee maar het klinkt cool. -#Absoluut.
#IkBenHetZat.
Dit is het, vrienden. In de kuil.
Elk kristal telt.
Goed nieuws, mensen. We liggen zes minuten voor op schema.
Iemand daarboven houdt van ons.
Slecht nieuws. Iemand daarboven houdt niet van ons.
Zes minuten achter op schema.
Tandje erbij. We hebben dat grote kristal nodig.
Hé, bro-pa.
We hebben bezoek.
Ik ga een cake bakken.
Hou vast.
Sorry hoor. Maar ik ben echt in de war.
Dat is beter, Roger. Maak hem af.
Wacht. Je snapt het niet.
Zie je dat? Als die asteroïde inslaat, zijn we allemaal dood.
Dan zijn we allemaal dood.
Daar vergis je je in. Terwijl jullie rennen voor je leven...
zweven wij hoog in de lucht, boven alles.
Ik heb nog nooit zoiets stoms gehoord.
We zijn zo veilig als die vogeltjes.
Gelukstreffer.
Nog een gelukstreffer?
Ik had gelijk. Er is geen paradijs.
Wat? Ik ben te jong om uit te sterven.
Zij snapt het. Kom op, we hebben niet veel tijd.
Waar wacht je op? Dood hem.
Nee, pa. Dat gebeurt niet.
Weet je wat ik zo mooi vind aan onze familie?
Dat we leven.
Er zijn belangrijkere dingen dan jouw trots.
Als je om ons geeft, dan maak je hem niet dood.
Dan help je hem, pa.
Paps, ik zeg dit niet graag, maar m'n malle broertje heeft gelijk.
Als vader zou ik samenwerken met mijn ergste vijand...
voor de toekomst van mijn kroost.
Hulptroepen zijn gearriveerd.
Oké, Roger. Jij voorop.
Dus zo klinkt goedkeuring.
Kom op, dino's. Gebruik je Jura-kracht.
Pas op, kids.
De wezel is geland.
Ik duw hem erin. Ga met Peaches en Ellie mee.
Ik laat je niet alleen. We doen dit samen.
Mam, waar zijn ze?
Ellie, iedereen moet van de vulkaan af.
Ik heb geen cake meer, maar wel salami.
Sneller...
Geen cake, wel salami. -Oma, kom.
Dit werkt niet.
Uit je dak in de half-pipe.
Manny, ik heb een plan.
Laat het kristal los.
Je weet dat ie in de vulkaan moet, hè?
Manny, het enige wat ik wil is een leven met Peaches.
En me bewijzen.
Twee dingen dus. Ik wil twee dingen.
Denk je echt dat ik mijn enige kans laat lopen?
Goed, we doen het.
Ik tel. Eén...
Twee...
Drie...
Wat doen ze?
Is het gelukt?
Ja. Ik neem alles terug wat ik over je heb gezegd.
Wat?
En nu weg hier.
Wat is er gebeurd?
Misschien de stilte voor de storm?
Eddie.
Het is gelukt. Het is gelukt.
Pak aan, ruimterots.
Niet op m'n lippen, ouwe.
Opgehoepeld, stom rotsblok. Hij staat stil, die ondergangsklok.
Kom maar, bro-zoon. Welkom in de familie.
En jij, kokosnoot.
Ik twijfel nooit meer aan je.
Zie je? Papa heeft 't altijd goed. Denk daaraan als je groot bent.
Kan je echt niet met ons mee?
Sidney, kon ik dat maar.
Maar dit is echt het beste.
Jij hebt je hele leven nog voor je.
En ik heb Oma die me gezelschap houdt.
Blijf jij ook?
Wat dacht je dan? Het is hier fantastisch.
Vanavond een talentenjacht, en morgen blootbingo.
Kom je, Gladys? Ik word er niet jonger op.
Wat? Ik versta je niet.
Ik versta je niet.
Jij zal altijd mijn ware liefde zijn.
Alsjeblieft.
Wacht even.
Hij lijkt sprekend op jou.
Nu zijn we voor altijd samen.
Vaarwel, knapperd.
Dag, Sidney.
Je moet meer vezels eten. -Hij heeft gelijk.
Shangri Llama is weer terug.
Gladys?
Hallo daar, Teddybeer.
Het bubbelbad is nu nog bubbeliger.
Het is net als 'de fontein van nooit meer oud.'
We praten zo wel over de naam.
Waarom zie ik nog geen bruid?
Je praat in een twijg.
Mam, ik ben op een bruiloft. -Met wie ben je daar dan?
Pardon...
Hebben jullie echt de wereld gered van een asteroïde?
Het is heel eng verhaal. Kunnen jullie daar tegen?
Hoe eng?
We waren...
Het einde was nabij...
en we vochten tegen vulkanen, dino-vogels en het eind van de wereld.
En vergeet de zombies niet.
We zouden zulke goede ouders zijn.
Dus ik zeg tegen Bigfoot: Moet je horen, grote...
Ik weet het niet. Wat moet ik doen?
Liefje, luister. Dit is heel normaal.
Iedereen is nerveus. -Wat is er aan de hand?
Nou...
Ik kan 't niet. Hoe kan ik nou gaan?
Ik wil niet bij jullie weg.
Hé, pluizenbol.
Weet je ons eerste potje ijshockey nog?
Je was bang om op het ijs te gaan omdat het glad was?
Weet je nog hoe ik je vasthield toen je ging schaatsen?
En toen je het kon, liet ik je pas los.
O, pap...
Je bent er klaar voor. Nu moet jij loslaten.
Alleen een bijzonder iemand past bij jou.
En die heb je gevonden. Net als ik.
Dit is jouw tijd. Ga de wereld zien, je dromen achterna.
En als je besluit terug te komen...
dan zijn wij er voor je.
Neem jij...
Ja...
En neem jij...
Absoluut.
Ik verklaar jullie...
Sid...
Brooke...
Dit is ongelofelijk.
Je bent weer jong. En ik ben nog steeds single.
Het heelal lachte ons toe. -Ik heb je zo veel te vragen.
Wat is er gebeurd? Hoe heb je me gevonden?
Heb je de garnalen al geproefd?
Hou je lekkere bekkie en luister.
Dit liedje draag ik op aan de luiaard van mijn dromen.
Hij? Echt waar?
je maakt me zo gelukkig
ik had geen idee dat het zou gebeuren
en dat het zo ver zou komen
dat we ooit samen zouden zijn
ik heb nog nooit zoiets gevoeld
jij, jij maakt me gelukkig
jij laat me lachen
jij maakt mijn wereld beter
mijn superster
je schijnt zo fel in mijn hart
mijn superster
je schijnt zo fel in mijn hart
mijn superteam altijd verbonden met superlijm
wij hebben de moves
wij stralen fel handen in de lucht
Sid?
Eerlijk is eerlijk, dat heb je goed georganiseerd.
Ik ben je wat schuldig. -Zeker weten.
Hier is de rekening.
De vader van de bruid betaalt. Die traditie heb ik net bedacht.
Belachelijk. Kijk eens wat je rekent voor de bloemen.
Bloemen zijn niet goedkoop.
Nee, gratis. We leven in een bos. Wat een schandalig bedrag.
Mars.
De Rode Planeet.
Koud, droog, ongeschikt voor leven.
Maar miljarden jaren geleden...
zag Mars er zo uit.
Met meren, rivieren, oceanen.
Ideaal voor levensvormen.
Dus wat is er gebeurd?
Waarom hield het leven op?
Waar is het water gebleven?
We zullen het misschien nooit weten.